Caorle: wat te doen en te zien

Caorle is een uniek stadje. De geschiedenis en stichting ervan, van de 1e eeuw tot heden, zijn nauw verbonden met visserij en havenactiviteiten.

Het stadje heeft Romeinse oorsprong (de naam is afgeleid van het Latijnse Caprulae, waarschijnlijk vanwege de wilde geiten die graasden in het woud dat vroeger het eiland bedekte), bevestigd door verschillende archeologische vondsten uit de zee en het offeraltaar genaamd “ara Licovia”, bewaard in de kathedraal. De groei van het stadje was te danken aan zowel de uitstekende ligging, waardoor het de zeehaven van het naburige Concordia werd (waarmee Caorle verbonden is door de rivier Lemene), als aan de ontvolking van het binnenland tijdens de barbaarse invasies. De groei van het stadje leidde ertoe dat Caorle in de 6e eeuw na Christus een bisschoppelijke zetel werd en een van de 9 districten bestuurd door een Podestà (het bestuur van de Serenissima voorzag in de verdeling van het grondgebied in districten). In de 14e eeuw na Christus veroorzaakten de plunderingen van piraten, de invasies van Triëst en de inval van de Genuezen in 1379 een geleidelijke ontvolking.

Veel herinneringen aan dit verleden zijn bewaard gebleven, de oudste zijn de kathedraal uit 1038 en de klokkentoren. Binnen in de kathedraal, gebouwd met de karakteristieke soberheid en strengheid van de romaanse stijl, worden werken van groot belang bewaard, zoals “Het Laatste Avondmaal”, toegeschreven aan de Venetiaan Gregorio Lazzarini, meester van Tiepolo; de “Gouden Altaarstuk”, volgens de legende geschonken aan de stad door Caterina Cornaro, koningin van Cyprus, als dank aan de lokale vissers die haar redden tijdens een schipbreuk in 1490, en een kleine gouden houten “Pietà”. De voormalige bisschoppelijke kapel, nu parochiemuseum, herbergt 6 panelen die de apostelen uit de 14e eeuw uitbeelden, toegeschreven aan een kunstenaar dicht bij Paolo Veneziano, deel van een oude iconostase geplaatst tussen het priesterkoor en de rest van het middenschip; de “Relikwie van het Kostbare Bloed”, die volgens de traditie de grond bevat waarover de bloedende Jezus liep; de relikwie met de schedel van Sint Stefanus Protomartyr, patroonheilige van Caorle, en andere relikwieën en heilige voorwerpen. De klokkentoren, gelijktijdig met de kathedraal gebouwd, is ook in romaanse stijl, cilindervormig en bekroond met een kegelvormige spits. Oorspronkelijk werd het gebruikt als uitkijktoren, dankzij de hoogte van 48 meter. De klokkentoren heeft een helling van 1,4° in de richting van oost-zuidoost.

Het heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van de Engel, gebouwd in de 17e eeuw op dezelfde plek waar vroeger een kapel stond gewijd aan aartsengel Michaël. Volgens de traditie vonden vissers, terwijl ze hun netten uitwierpen, een beeld van de Maagd Maria dat op zee dreef. Ze brachten het aan land, nabij de engelenkerk, en het beeld kreeg zo de naam “Onze-Lieve-Vrouw van de Engel”. Volgens volksverhalen, toen men probeerde het beeld naar de tempel te verplaatsen, waren de inspanningen van de vissers en de toegestroomde mensen tevergeefs. De bisschop vertrouwde toen de taak toe aan enkele kinderen, die met hun onschuld erin slaagden het beeld op te tillen en naar de kerk te brengen. Het plafond van de tempel herbergt een barok altaar afkomstig uit de kathedraal, een houten beeld van de Maagd met Kind en een beeld uit 1500 van aartsengel Michaël met weegschaal en zwaard, in de daad van het verslaan van de duivel. Elk jaar wordt in Caorle de wedstrijd “Scogliera viva” gehouden, waarbij kunstenaars van over de hele wereld strijden om de rotsen langs de kust te bewerken.