Caorle: co robić i co zobaczyć

Caorle to unikalne miasteczko. Jego historia i założenie, od I wieku do dziś, są ściśle związane z rybołówstwem i działalnością portową.

Miasteczko ma rzymskie korzenie (jego nazwa pochodzi od łacińskiego Caprulae, prawdopodobnie ze względu na dzikie kozy, które pasły się w lesie, który kiedyś pokrywał wyspę), potwierdzone różnymi znaleziskami archeologicznymi w morzu i ołtarzem ofiarnym zwanym “ara Licovia”, przechowywanym w katedrze. Rozwój miasteczka był spowodowany zarówno doskonałą lokalizacją, która uczyniła go portem morskim pobliskiej Concordii (z którą Caorle jest połączone rzeką Lemene), jak i wyludnieniem śródlądzia podczas najazdów barbarzyńców. Rozwój miasteczka spowodował, że w VI wieku n.e. Caorle stało się siedzibą biskupią i jednym z 9 dystryktów zarządzanych przez podestà (administracja Serenissimy przewidywała podział terytorium na dystrykty). W XIV wieku n.e. najazdy piratów, inwazje triestczyków i najazd genueńczyków w 1379 roku spowodowały stopniowe wyludnienie.

Wiele wspomnień z tej przeszłości pozostało, najstarsze to katedra z 1038 roku i dzwonnica. Wnętrze katedry, zbudowane z charakterystyczną surowością i rygorem stylu romańskiego, przechowuje dzieła o dużym znaczeniu, takie jak “Ostatnia Wieczerza”, przypisywana wenecjaninowi Gregorio Lazzarini, mistrzowi Tiepola; “Złoty Ołtarz”, według legendy, darowany miastu przez Katarzynę Cornaro, królową Cypru, jako podziękowanie miejscowym rybakom, którzy uratowali ją podczas rozbicia statku w 1490 roku, oraz mała złocona drewniana “Pieta”. Była kaplica biskupia, obecnie muzeum parafialne, mieści 6 tablic przedstawiających apostołów z XIV wieku, przypisywanych artyście bliskiemu Paolo Veneziano, część starej ikonostazy umieszczonej między prezbiterium a resztą nawy głównej; “Relikwiarz Cennej Krwi”, zawierający według tradycji ziemię, po której przeszedł krwawiący Jezus; relikwiarz z czaszką św. Szczepana Pierwszego Męczennika, patrona Caorle, oraz inne relikwie i przedmioty sakralne. Dzwonnica, zbudowana jednocześnie z katedrą, również w stylu romańskim, ma cylindryczny kształt i zwieńczona jest stożkowym szpicem. Początkowo była używana jako wieża obserwacyjna, dzięki wysokości 48 metrów. Dzwonnica ma nachylenie 1,4° w kierunku wschodnio-południowo-wschodnim.

Sanktuarium Matki Bożej Anielskiej, zbudowane w XVII wieku w tym samym miejscu, gdzie kiedyś stała kaplica poświęcona archaniołowi Michałowi. Według tradycji, rybacy, rzucając swoje sieci, znaleźli na morzu unoszącą się figurę Matki Bożej. Zabrali ją na brzeg, w pobliże kościoła Anioła, a figura zyskała nazwę “Matki Bożej Anielskiej”. Według opowieści ludowych, kiedy próbowano przenieść ją do świątyni, wysiłki rybaków i zgromadzonego ludu były daremne. Biskup powierzył to zadanie dzieciom, które dzięki swojej niewinności zdołały podnieść figurę i przenieść ją do kościoła. Sklepienie świątyni mieści barokowy ołtarz pochodzący z katedry, drewnianą figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem i figurę archanioła Michała z 1500 roku z wagą i mieczem, pokonującą diabła. Każdego roku w Caorle odbywa się konkurs “Scogliera viva”, w którym artyści z całego świata rywalizują w rzeźbieniu skał na wybrzeżu.